Odpalił DOOM-a na pendrivie z wyświeltaczem. Sposób sterowania to najlepsza część tego projektu

Ania SłomskaSkomentuj
Odpalił DOOM-a na pendrivie z wyświeltaczem. Sposób sterowania to najlepsza część tego projektu

Lista urządzeń, na których udało się uruchomić klasycznego DOOM-a z 1993 roku, właśnie wydłużyła się o kolejną absurdalną pozycję. Tym razem padło na pendrive’a wyposażonego w maleńki wyświetlacz, który fabrycznie służy wyłącznie do pokazywania parametrów pracy pamięci. Najciekawsze w całym projekcie jest jednak sterowanie, bo rolę kontrolera przejął tu system plików.



Autorem przeróbki jest Aaron Christophel, niemiecki programista systemów wbudowanych i pasjonat elektroniki znany w sieci pod pseudonimem atc1441. Jeśli śledzicie podobne eksperymenty, nazwisko może brzmieć znajomo – ten sam twórca odpalił wcześniej kultową strzelankę id Software na elektrycznej szczoteczce do zębów, opasce Xiaomi Mi Band 10, a raptem tydzień temu również na powerbanku marki Anker.

Na warsztat trafił teraz pendrive MOVESPEED MSSU10 o pojemności 128 GB, wyceniony na około 50 euro (220 złotych). To spory, metalowy nośnik z dwoma wtykami – USB-A oraz USB-C. Od zwykłych pamięci odróżnia go wbudowany kolorowy ekranik LCD, na którym normalnie widać zapełnienie dysku, temperaturę oraz aktualne prędkości zapisu i odczytu. Dla hakera sprzętowego sama obecność wyświetlacza była wystarczającym pretekstem, by zajrzeć do środka.



Pod obudową krył się czip ze startymi oznaczeniami i miejsce na polski akcent

Dobieranie się do wnętrzności pendrive’a kosztowało sporo cierpliwości, bo producent zalał elementy obudowy wyjątkowo twardym klejem. Po wysunięciu płytki drukowanej okazało się, że obok pamięci z logo marki SanDisk oraz standardowego kontrolera pamięci flash siedzi dodatkowy układ SoC obsługujący sam ekran, z którego laserowo usunięto oznaczenia. Christophel podpiął się jednak z użyciem lutownicy do złącza debugowania SWD i już za pierwszym podejściem zrzucił fabryczne oprogramowanie.

W ten sposób wyszło na jaw, że wyświetlacz napędza układ CCM4101 z 2 MB pamięci flash. Choć specyfikacja wspomina o 200 MHz taktowania i 256 KB RAM-u, realne pomiary wykazały zegar na poziomie około 40 MHz, a sam port gry musiał zmieścić się w skromnych 128 KB pamięci SRAM. Co ważne, komputer nie pomaga tu w liczeniu grafiki – cała gra działa bezpośrednio na czipie wewnątrz pendrive’a, wyciągając około 13 klatek na sekundę.

Co ciekawe, niemiecki twórca bazował na mocno odchudzonym porcie DMC100-DOOM, który przygotował wcześniej polski programista Artur Bieniek z myślą o cyfrowym mierniku cęgowym mającym raptem 32 KB RAM-u. Zamiast trzymać w pamięci całą klatkę obrazu naraz, silnik rysuje ją wąskimi paskami. Przy inżynierii wstecznej i dopasowaniu kodu do pendrive’a Christophel posiłkował się też narzędziami AI, przyznając wprost, że ręczne ślęczenie nad tak niszową ciekawostką zajęłoby mu zdecydowanie za dużo czasu.

Chcesz iść do przodu i strzelać? Zacznij przerzucać pliki

Prawdziwe schody zaczęły się przy próbie ruszenia postacią z miejsca. Pendrive nie ma przecież ani jednego fizycznego przycisku, a układ napędzający ekran nie komunikuje się bezpośrednio ze złączem USB komputera. Dostaje jedynie informacje o tym, czy nośnik w danej chwili odczytuje, czy zapisuje dane, a także w jakiej ilości.

Twórca zamienił więc operacje na plikach w prowizoryczny kontroler. Żeby nikt nie musiał przeklikiwać się ręcznie przez eksplorator plików przy każdym kroku, powstał prosty skrypt w Pythonie. Program przechwytuje wciśnięcia klawiszy na klawiaturze komputera i w ułamku sekundy przesyła małe porcje danych w obie strony, dzięki czemu da się normalnie otwierać drzwi, strzelać i przejść cały poziom.

Po wszystkim pendrive wrócił do codziennej pracy

Wbrew pozorom sprzęt nie skończył jako rozbebeszony eksponat na biurku. Po udanym teście Christophel poskładał lekko podrapaną obudowę z powrotem i korzysta z urządzenia jak ze zwykłej pamięci przenośnej – tyle że z wgranym na stałe DOOM-em. Kod źródłowy trafił już na GitHuba, więc śmiałkowie posiadający ten sam model oraz programator SWD mogą powtórzyć wyczyn na własną rękę.

No cóż, trudno o lepszy dowód na to, jak potężny skok technologiczny dokonał się przez ostatnie trzy dekady. Gra, która na początku lat dziewięćdziesiątych wyciskała siódme poty z domowych pecetów, dziś działa na podrzędnym czipie dorzuconym do pendrive’a tylko po to, by wyświetlać temperaturę czy prędkości transferu i zapełnienie nośnika. Jak trafnie skwitował sam autor przeróbki – dzisiejsza elektronika ma po prostu aż za dużo mocy obliczeniowej w stosunku do prostych zadań, do których ją projektujemy.

Źródło: TechSpot, Aaron Christophel

Ania SłomskaSwoją przygodę z dziennikarstwem rozpoczęła w 2015 roku. Na co dzień pisze o nowościach ze świata technologii i nauki, ale jest również autorką felietonów i recenzji. Chętnie testuje możliwości zarówno oprogramowania, jak i sprzętu – od smartfonów, przez laptopy, peryferia komputerowe i urządzenia audio, aż po małe AGD. Jej największymi pasjami są kulinaria oraz gry wideo. Sporą część wolnego czasu spędza w World of Warcraft, a także przyrządzając potrawy z przeróżnych zakątków świata.