W 2016 roku dyski twarde będą obchodzić swoje sześćdziesiąte urodziny. Przez ostatnie sześć dekad w technologii tej zmieniło się całkiem sporo. Dość powiedzieć, że pierwszy dysk opracowany przez IBM w 1956 roku ważył ponad tonę i oferował zawrotną pojemność 5 MB. Mimo wszystko zapisał się na kartach historii.
IBM 350 wykorzystywał 50 talerzy o średnicy 24 cali każdy, które wirowały z prędkością 1200 obrotów na minutę. Praktycznie pod każdym względem wyprzedzał popularne wówczas rozwiązania – pamięć bębnową i karty dziurkowane.
W latach 60. IBM budował coraz bardziej zaawansowane konstrukcje. IBM 1301 z 1961 roku oferował już 28 MB na 25 talerzach. Każdy talerz wyposażony był w dedykowaną głowicę, co pozwoliło skrócić czas dostępu z 600 do 180 ms.
W 1965 roku pojawił się moduł dyskowy IBM 2310, który korzystał z wymiennych kartridżów 1 MB. Dzięki temu przenoszenie danych było znacznie łatwiejsze – magnetyczny talerz mieścił się w walizce.
Kolejny przełom nastąpił w 1970 roku. IBM 3300 zawierał mechanizm korekcji błędów i składał się z dwóch modułów z wymiennymi nośnikami. Pojedynczy nośnik oferował pojemność 100 MB i zawierał w sobie 11 talerzy. Cena takiego urządzenia wynosiła równowartość dzisiejszych 400 tys. dolarów.
Praprzodek dysków SSD pojawił się w 1976 roku za sprawą firmy Dataram. Napęd Bulk Core wykorzystał pamięć ferrytową niezawierającą mechanicznych elementów. Czas dostępu wynosił zaledwie 2 ms. Napęd tego typu był jednak nieprzyzwoicie drogi. Na obecne warunki za pojemność 1 TB zapłacilibyśmy ok 1,6 mld dolarów.
Prawdziwa rewolucja nastąpiła w roku 1980. Firma Shugart Technology zaprezentowała co prawda dysk o pojemności 5 MB, ale jego format wynosił 5,25 cala, a konstrukcja ważyła „zaledwie” 3,2 kg. W 1983 roku był to już dysk 10 MB w obudowie 3,5 cala.
Gigabajtowe konstrukcje zaczęły się pojawiać w latach 90. IBM pierwszy model HDD 1 GB wprowadził na rynek w 1991 roku. Rok później Seagate miał już w swojej ofercie napęd o pojemności 2,1 GB z talerzami wirującymi z prędkością 7200 obrotów na minutę.
Kolejna rewolucja nastała w 2002 roku, kiedy to na rynek wprowadzono złącze SATA. Charakteryzowało się ono znacznie szybszym transferem danych. Od tego momentu dyski HDD zaczęły się mocno rozrastać, a współczesne konstrukcje sięgają nawet kilku terabajtów pojemności.
W okolicach 2010 roku na popularności zaczęły zyskiwać dyski SSD, dzięki wciąż taniejącej pamięci NAND flash. Obecnie ich ceny plasują się na takim poziomie, że z powodzeniem może sobie na nie pozwolić przeciętny użytkownik komputera, wykorzystując nośnik SSD na partycję systemową, a większość plików przechowując na pojemnym HDD.
Poniżej przedstawiamy infografikę związaną z rozwojem dysków twardych. W większej rozdzielczości jest ona dostępna w tym miejscu.
Źródło: Plextor